Uitbreiden

Dit verwijst naar zaken als ondersteuning voor gelijktijdige multi-channel input, een uitgangsinterface voor passieve surroundluidsprekers en een USB-ingang. Ook het aantal subwoofers dat op externe surroundluidsprekers kan worden aangesloten, is een belangrijk criterium voor de uitbreidingsmogelijkheden. De meeste multimedia-luidsprekers beschikken over analoge en USB-interfaces. Andere interfaces, zoals glasvezelinterfaces en innovatieve digitale interfaces, komen minder vaak voor.

Geluidseffect

De meest voorkomende hardwarematige 3D-geluidseffecttechnologieën zijn SRS, APX, Spatializer 3D, Q-SOUND, Virtual Dolby en Ymersion. Hoewel ze verschillende implementatiemethoden gebruiken, kunnen ze allemaal een duidelijk driedimensionaal geluidsveld creëren. De eerste drie zijn het meest gangbaar. Ze maken gebruik van de Extended Stereo-theorie, waarbij het geluidssignaal extra wordt verwerkt via een circuit. Hierdoor ervaart de luisteraar dat de geluidsrichting zich uitstrekt tot buiten de twee luidsprekers, waardoor het geluidsbeeld wordt verbreed en een ruimtelijk en driedimensionaal gevoel ontstaat, met als resultaat een breder stereo-effect. Daarnaast zijn er twee geluidsverbeteringstechnologieën: actieve elektromechanische servotechnologie (die in essentie gebruikmaakt van het Helmholtz-resonantieprincipe), BBE high-definition plateau sound reproduction system-technologie en "phase fax"-technologie. Deze technologieën hebben ook een zeker effect op de verbetering van de geluidskwaliteit. Voor multimedialuidsprekers zijn SRS- en BBE-technologieën gemakkelijker te implementeren en leveren ze goede resultaten op, waardoor de prestaties van luidsprekers effectief kunnen worden verbeterd.

Toon

Het verwijst naar een signaal met een specifieke en meestal stabiele golflengte (toonhoogte), in de volksmond de klank. Deze is voornamelijk afhankelijk van de golflengte. Bij een geluid met een korte golflengte reageert het menselijk oor met een hoge toonhoogte, terwijl het bij een geluid met een lange golflengte reageert met een lage toonhoogte. De verandering in toonhoogte met de golflengte is in principe logaritmisch. Verschillende instrumenten spelen dezelfde noot, ook al is het timbre verschillend, maar de toonhoogte is hetzelfde, dat wil zeggen dat de grondtoon van het geluid gelijk is.

Timbre

De perceptie van geluidskwaliteit is ook de karakteristieke eigenschap van een geluid die het van een ander onderscheidt. Wanneer verschillende instrumenten dezelfde toon spelen, kan hun timbre behoorlijk verschillen. Dit komt doordat hun grondtoon hetzelfde is, maar de harmonische componenten heel verschillend zijn. Daarom hangt het timbre niet alleen af ​​van de grondtoon, maar is het ook nauw verbonden met de harmonischen die een integraal onderdeel van de grondtoon vormen. Hierdoor heeft elk muziekinstrument en elke persoon een ander timbre, maar de precieze beschrijving ervan is subjectief en kan enigszins mysterieus aanvoelen.

Dynamisch

De verhouding tussen het sterkste en het zwakste deel van een geluid, uitgedrukt in dB. Een frequentieband heeft bijvoorbeeld een dynamisch bereik van 90 dB, wat betekent dat het zwakste deel 90 dB minder vermogen heeft dan het luidste deel. Dynamisch bereik is de vermogensverhouding en heeft niets te maken met het absolute geluidsniveau. Zoals eerder vermeld, is het dynamisch bereik van verschillende geluiden in de natuur ook zeer variabel. Een algemeen spraaksignaal heeft een dynamisch bereik van slechts ongeveer 20-45 dB, terwijl het dynamisch bereik van sommige symfonieën 30-130 dB of hoger kan bereiken. Door bepaalde beperkingen bereikt het dynamisch bereik van een geluidssysteem echter zelden het dynamisch bereik van een frequentieband. De inherente ruis van het opnameapparaat bepaalt het zwakste geluid dat kan worden opgenomen, terwijl de maximale signaalcapaciteit (vervormingsniveau) van het systeem het sterkste geluid beperkt. Over het algemeen wordt het dynamisch bereik van een geluidssignaal ingesteld op 100 dB, dus het dynamisch bereik van audioapparatuur kan 100 dB bereiken, wat zeer goed is.

Totale harmonischen

Dit verwijst naar de extra harmonische componenten in het uitgangssignaal die ontstaan ​​door de niet-lineaire componenten ten opzichte van het ingangssignaal wanneer het audiosignaal door de eindversterker gaat. Harmonische vervorming wordt veroorzaakt doordat het systeem niet volledig lineair is, en we drukken het uit als een percentage van de wortel van het gemiddelde kwadraat van de nieuw toegevoegde totale harmonische component ten opzichte van de RMS-waarde van het oorspronkelijke signaal.